Gdybym miał opisać zrównoważone opakowanie w jednym krótkim zdaniu, powiedziałbym, że chodzi po prostu o to, aby utrzymać wpływ na środowisko jak najmniejszy we wszystkim, przez co przechodzi— produkcję, przetwarzanie, transport, użytkowanie i ostatecznie recykling.
 
Ale po prostu, nie można oceniać materiału tylko na podstawie jednej części jego życia. Musisz spojrzeć na jego pełną podróż, całą drogę, jaką przebywa „od narodzin do odzysku.”
 
To obejmuje takie rzeczy jak:
１．Ile energii zużywa fabryka?
２．Jakie emisje powstają podczas jego produkcji?
３．Czy systemy recyklingu mogą realistycznie sobie z tym poradzić, a nie tylko w teorii?
４．Jak ciężki jest i ile węgla dodaje transport?
５．Co się dzieje po jego wyrzuceniu?
 
Innymi słowy, zrównoważone opakowanie to nie konkurs na to, który materiał „brzmi bardziej ekologicznie”, to wynik oceny całego systemu.

Większość firm nie komplikuje tego—zwykle koncentrują się na kilku wymiarach:
１．Zanieczyszczenie i emisje węgla
Jeśli materiał jest ciężki lub wymaga dużo energii do produkcji, jego ślad węglowy zazwyczaj jest wyższy.
２．Efektywność zasobów
Kolejnym punktem jest to, ile wody, energii elektrycznej i surowców potrzeba, aby wyprodukować tę samą ilość opakowań. Niektóre materiały po prostu wymagają więcej.
３．Recyklingowość i rzeczywisty wskaźnik recyklingu
Jedną rzeczą jest to, że materiał jest poddawany recyklingowi, a inną to, że faktycznie jest recyklingowany. Materiały takie jak PET i HDPE mają tendencję do lepszych wskaźników recyklingu w rzeczywistości na całym świecie.
４．Zdolność do skutecznej ochrony produktu
Jeśli opakowanie nie może chronić produktu i kończy się uszkodzeniem lub marnotrawstwem, to całkowicie mija się z celem.
 
Dlatego niektóre materiały, które wydają się „naturalne” lub „ekologiczne”, niekoniecznie dobrze wypadają w badaniach LCA.

Greenwashing ma miejsce, gdy produkt jest przedstawiany jako coś przyjaznego dla środowiska, mimo że tak naprawdę nic istotnego się nie zmieniło. To trochę jak danie mu ładniejszego ubrania bez naprawiania wnętrza.
 
Oto kilka często pojawiających się przykładów:
１．Nazywanie czegoś nadającym się do recyklingu, ignorując ogromną ilość energii potrzebnej do jego produkcji.
２．Używanie materiałów, które są technicznie „zielone”, ale tak ciężkich, że emisje związane z transportem gwałtownie rosną.
３．Wrzucanie słów takich jak „naturalny”, mimo że nie zmienia to wyniku środowiskowego.
４．Ignorowanie faktu, że system recyklingu może jeszcze nie być dojrzały.
 
Z tego powodu konsumenci mogą odnieść mylne wrażenie. Mogą wybrać coś, co wygląda lepiej dla planety, ale po bliższym przyjrzeniu się okazuje się, że nie przynosi to żadnych korzyści.

Wiele osób zakłada, że szkło automatycznie jest bardziej ekologicznym wyborem, po prostu dlatego, że można je poddać recyklingowi. Na pierwszy rzut oka wydaje się to słuszne, ale pełny obraz jest zazwyczaj bardziej skomplikowany.
 
Szkło, na przykład, ma dość wysoki ślad węglowy, ponieważ:
１．Jest ciężkie.
２．Wymaga dużo energii i ekstremalnie wysokich temperatur do produkcji.
３．Recykling go wymaga ponownego topnienia, co pochłania jeszcze więcej energii.
４．Ogólnie rzecz biorąc, emisje w cyklu życia mogą być wyższe niż w przypadku wielu plastików.
 
Więc pomysł, że „szkło = lepsze dla planety” nie jest tak prosty, jak się wydaje.

To nie oznacza, że wszystkie plastiki są doskonałe, ale wiele badań pokazuje, że plastik często wypada lepiej w pełnych porównaniach cyklu życia niż szkło czy metal.
 
Niektóre z powodów:
１．Jest lekki, więc transport zużywa mniej paliwa.
２．Wiele plastików można faktycznie poddać recyklingowi (choć systemy różnią się w zależności od regionu).
３．Produkcja zazwyczaj wymaga mniej energii, niż ludzie myślą.
４．Dobrze chroni produkty i zmniejsza odpady.
５．Całkowity ślad węglowy często okazuje się niższy.
 
I nie chodzi o to, że plastik jest doskonały. Chodzi bardziej o przypomnienie sobie, że nie można oceniać zrównoważonego rozwoju tylko na podstawie wyglądu.

Zrównoważone opakowanie nie polega tak naprawdę na tym, jak nazywa się materiał lub jak "naturalnie" wygląda. Prawdziwa historia zależy od całej drogi, którą przebywa - jak jest wytwarzane, jak porusza się w łańcuchu dostaw, czy system recyklingu może sobie z tym poradzić oraz ile węgla i zasobów zużywa po drodze.
 
I chociaż szkło daje poczucie „ekologiczności”, może w końcu produkować więcej węgla, niż ludzie się spodziewają, gdy wszystko zostanie uwzględnione.
 
Plastik wydaje się szkodliwy, ale w rzeczywistości może prowadzić do niższych emisji ogółem.
 
Dla firm starających się podjąć właściwą decyzję, jedna zasada czyni wszystko jaśniejszym: Podążaj za danymi — nie za założeniami.