Sürdürülebilir ambalajı tek bir kısa cümleyle tanımlamam gerekirse, bunun, üretim, işleme, taşıma, kullanım ve nihayetinde geri dönüşüm süreçleri boyunca çevresel etkiyi mümkün olduğunca küçük tutmakla ilgili olduğunu söylerim.
 
Ama basitçe, bir malzemeyi sadece yaşamının bir parçasına göre yargılayamazsınız. Onun tam yolculuğuna, "doğumdan kurtuluşa" giden tüm yola bakmalısınız.
 
Bu, şunları içerir:
1. Fabrikanın ne kadar enerji kullandığı?
2. Üretim sırasında hangi tür emisyonların oluştuğu?
3. Geri dönüşüm sistemlerinin bunu yalnızca teoride değil, pratikte de gerçekçi bir şekilde yönetip yönetemeyeceği?
4. Ne kadar ağır olduğu ve ne kadar karbon taşımanın eklendiği?
5. Atıldıktan sonra ne olduğu?
 
Diğer bir deyişle, sürdürülebilir ambalaj, hangi malzemenin "daha yeşil" göründüği hakkında bir yarışma değildir, bu bir tam sistem değerlendirmesinin sonucudur.

Çoğu işletme bunu karmaşık hale getirmiyor—genellikle sadece birkaç boyuta odaklanıyorlar:
１．Kirlilik ve Karbon Emisyonları
Eğer bir malzeme ağırsa veya üretimi için çok enerji gerekiyorsa, karbon ayak izi genellikle daha yüksek olur.
２．Kaynak Verimliliği
Bir diğer nokta, aynı miktarda ambalaj yapmak için ne kadar su, elektrik ve ham madde gerektiğidir. Bazı malzemeler basitçe daha fazlasını talep eder.
３．Geri Dönüşebilirlik ve Gerçek Geri Dönüşüm Oranı
Bir malzemenin geri dönüştürülebilir olması bir şeydir, ancak gerçekten geri dönüştürülmesi başka bir şeydir. PET ve HDPE gibi malzemeler, dünya genelinde daha iyi gerçek geri dönüşüm oranlarına sahip olma eğilimindedir.
４．Ürünü Etkili Bir Şekilde Koruma Yeteneği
Eğer ambalaj ürünü koruyamaz ve hasara veya israfa neden olursa, o zaman tüm amacını yitirir.
 
Bu nedenle, “doğal” veya “eko-dostu” görünen bazı malzemeler, LCA çalışmalarında mutlaka iyi performans göstermez.

Yeşil yıkama, bir ürünün arka planda gerçekten büyük bir değişiklik olmaksızın çevre dostu olarak övülmesi durumudur. Bu, iç kısmı düzeltmeden ona daha güzel bir kıyafet giydirmek gibidir.
 
Bazı örnekler sıkça karşımıza çıkar:
１．Üretimi için gereken büyük enerji miktarını göz ardı ederek bir şeyin geri dönüştürülebilir olduğunu söylemek.
２．Teknik olarak "yeşil" olan ama taşımacılık emisyonlarını artıran ağır malzemeler kullanmak.
３．Çevresel sonucu değiştirmediği halde "doğal" gibi kelimeleri eklemek.
４．Geri dönüşüm sisteminin henüz olgunlaşmamış olabileceğini göz ardı etmek.
 
Bunun sonucunda, tüketiciler yanlış bir izlenim edinebilir. Gezegen için daha iyi görünen bir şeyi seçebilirler, ancak daha yakından bakıldığında, aslında pek bir fayda sağlamadığı ortaya çıkar.

Birçok insan, camın otomatik olarak daha yeşil bir seçim olduğunu varsayıyor çünkü geri dönüştürülebilir. İlk bakışta doğru gibi görünüyor, ancak tam resim genellikle daha karmaşık.
 
Örneğin, camın karbon ayak izi oldukça yüksektir çünkü:
1. Ağırdır
2. Üretimi için çok fazla enerji ve son derece yüksek sıcaklıklar gerektirir
3. Geri dönüşümü, tekrar eritilmesini gerektirir, bu da daha fazla enerji alır
4. Genel olarak, yaşam döngüsü emisyonları birçok plastikten daha yüksek olabilir
 
Bu nedenle, "cam = gezegen için daha iyi" fikri, insanların beklediği kadar düzgün bir şekilde geçerli değildir.

Bu, tüm plastiklerin mükemmel olduğu anlamına gelmez, ancak birçok çalışma plastiklerin genellikle cam veya metalden daha iyi performans gösterdiğini ortaya koymaktadır.
 
Bunun bazı nedenleri:
1. Hafif olduğu için taşımacılık daha az yakıt tüketir.
2. Birçok plastik aslında geri dönüştürülebilir (ancak sistemler bölgeye göre farklılık gösterir).
3. Üretim genellikle insanların düşündüğünden daha az enerji gerektirir.
4. Ürünleri iyi korur ve atıkları azaltır.
Toplam karbon ayak izi genellikle daha düşük sonuçlanır.
 
Ve bu, plastiklerin mükemmel olduğunu söylemekle ilgili değil. Daha çok, sürdürülebilirliği yalnızca görünüşe göre yargılayamayacağımızı hatırlatmakla ilgili.

Sürdürülebilir ambalaj, gerçekten malzemenin ne olarak adlandırıldığı veya ne kadar "doğal" göründüğü ile ilgili değildir. Gerçek hikaye, geçtiği tüm yol ile ilgilidir - nasıl yapıldığı, tedarik zincirinde nasıl hareket ettiği, geri dönüşüm sisteminin bununla gerçekten başa çıkıp çıkamayacağı ve bu süreçte ne kadar karbon ve kaynak tükettiği.
 
Cam o “eko-dostu” hissini verirken, her şey hesaba katıldığında beklenenden daha fazla karbon üretebilir.
 
Plastik zararlı gibi hissettirse de, aslında genel olarak daha düşük emisyonlara yol açabilir.
 
Doğru seçimi yapmaya çalışan şirketler için bir kural her şeyi daha net hale getirir: Verileri takip edin - varsayımları değil.